RAPPORT DE NOTRE SÉJOUR
EN BRETAGNE ET NORMANDIE
(18e sessie - september 2010)

alweer regen

Geen weer, dus een keurlijke gelegenheid voor P&M om weer eens naar Frankrijk te gaan. Dit jaar naar Normandië en Bretagne. Daar waren we nog nooit geweest.

 
trouville file

Door onze ervaringen van vorig jaar gepokt en gemazeld, besloten we onze bankpassen zoveel mogelijk tegen skimmen te beschermen. Maar er is geen land, waar je je bankpas of je mastercard zo vaak moet afgeven dan Frankrijk.

File in Trouville

 
trouville sur mer

Dat begint al op de tolwegen, wordt bevestigd door sommige tankstations en tot een hoogtepunt gebracht in hotels, waar men, om zich tegen eventualiteiten te beschermen, alvast je cardnummer en je verificatiecode wil weten. Maar alles ging goed.

Trouville-sur-Mer

 
manerbe postkantoor

We hoefden dus niet, zoals vorig jaar, onze Vodafone Prepaid te gebruiken om onze rekening te laten blokkeren. Achteraf gezien zou ons dat ook niet gelukt zijn, maar daarover straks meer.

Het postkantoor van Manerbe

 
beuvron en auge

Bij gelegenheid maakten we kennis met een betaalsysteem voor tolwegen waarvan we het bestaan nog niet wisten: een soort blikvanger, waar je, vanuit je auto, een munt van € 0,50 moet zien in te mikken teneinde een rotonde te mogen passeren.

Beuvron-en-Auge

 
beaumont en auge

We waren al bekend met systemen van vooruit- en achteraf betalen, hetzij à contant, hetzij per mastercard, aan onbemenste- of bemenste loketten. Dat zijn dus minimaal 2³+1 = 9 tolsystemen die naast elkaar existeren en onderling niet uitwisselbaar zijn. Altijd weer een verrassing wat je nu weer tegenkomt.

Beaumont-en-Auge

 
colleville sur mer

"Tout ce qui est français est clair" . Dat beweerde onze leraar Frans in de vijftiger jaren. Waarschijnlijk had hij het over de Franse taal en niet over de logica of de ratio, inzonderheid met betrekking tot tolheffing.

Colleville-sur-Mer: Normandy American Cemetery and Memorial

 
colleville monument

Maar ook als hij de Franse taal bedoelde valt er op die uitspraak wel wat af te dingen. Een begrip als het werkwoord als 'staan' kent men in Frankrijk niet. Hij staat te kijken = Il regarde.
De koe staat in de wei = La vache est dans les pâturages.

Colleville-sur-Mer: Normandy American Cemetery and Memorial

 
arromanches

In die vijftiger jaren leerden we Frans door woordjes te stampen en rijtjes te automatiseren. Op het examen kreeg je een voldoende als je een Nederlandse tekst in goed Frans kon vertalen en omgekeerd. De passé simple konden we slapend opzeggen, maar aan actief spreken en luisteren werd weinig aandacht besteed. De lessen Frans werden in het Nederlands gegeven.

Arromanches

 
port en bessin

De vuistregel voor uitspraak was: door je neus, en als je het gevoel had dat je zwaar overdreef zat je precies goed!

Port-en-Bessin

 
mont st michel

Ondanks de tekortkomingen van het toenmalige onderwijs wisten P&M zich tot nu toe in Frankrijk aardig te redden. We konden de weg vragen, boodschappen doen, in- en uitschrijven bij hotels of campings en op terrasjes verfrissingen bestellen.

Mont-Saint-Michel

 
mont st michel hoektoren

En na ons "Ayez la bonté de parler lentement, s'il vous plaît" of het wat onvriendelijker "Veuillez parler non si vite" begrepen we vaak ook nog het antwoord, ja, konden we zelfs eenvoudige conversatie onderhouden.

Mont-Saint-Michel

 
dol de bretagne

Tot dit jaar! Nooit eerder hebben P&M zo vaak met hun mond vol tanden gestaan. Het leek wel alsof we voor de autochtonen Swahili spraken. En voor ons, of we in het Fins antwoord kregen.

Reactie van Hanneke:
Ook Fransen onderling hebben moeite om elkaar te verstaan. Heel leuke film over verschenen: Bienvenue Chez Les Ch'tis.

Dol-de-Bretagne

 
ploumanach

In eerste instantie schreven we dat toe aan onze onbekendheid met het patois local. Oudere Limburgers of Achterhoekers zijn voor ons ook moeilijk te volgen.

Ploumanach:
La Côte de Granit rose

 
pleslin trigavou

Maar allengs kwamen we tot het inzicht dat het aan ons zelf lag. We bedienden ons van een archaisch soort schoolfrans.

Pleslin-Trigavou:
Megalithes

 
dinan kerkraam

Waar we leerden dat het woord 'radio' met télégraphie sans fil vertaald moet worden en iedere Fransman tegenwoordig niet meer op une bicyclette maar gewoon op un vélo rijdt, moest het op den duur wel misgaan. Ook wij noemen een fiets geen rijwiel meer.
Misschien wordt het toch tijd voor een cursus eigentijds Frans.

Dinan:
Eglise-St-Malo

 
paimpont kapcontructie

Tenslotte nog iets over ons prepaidnummer bij Vodafone.

Onze mobiele telefoon gebruiken we eigenlijk alleen maar om het thuisfront te laten weten dat we in de file staan of dat we onderweg ergens zijn gestrand. Hij staat dus meestal uit, niet uit zuinigheid, maar vooral omdat we het gênant vinden publiekelijk telefoongesprekken te voeren. Grote afnemers van Vodafone zijn we daarom nooit geweest.

Paimpont:
kapconstructie van de Abbaye Notre-Dame

 
pont st nazaire

Tien jaar lang ging alles goed, maar dit jaar sloeg de vertwijfeling toe. Op 15 juli waardeerden wij ons tegoed op met €20,00. Twee weken daarna bleek er, hoewel er door ons niet veel gebeld werd, nog maar een tegoed van €2,00 te zijn. Omdat we in die tussentijd buitenlandse gasten hadden konden we niet controleren of zij met onze telefoon gebeld hadden. Er waren geen recent gebelde nummers te zien, maar ja, die zouden gewist kunnen zijn.

Pont-Saint-Nazaire

 
ile de fedrun

We maakten ons daar niet druk over en waardeerden ons prepaid-tegoed op 30 juli nogmaals met €20,00 op in verband met onze aanstaande vakantie.
Toen we op 10 augustus in Frankrijk aankwamen en de telefoon aanzetten kregen we onophoudelijk SMS'jes van Vodafone, waarin stond dat ons saldo ontoereikend was. Bij navraag op infonummer 1200 bleek er nog maar €0,25 aan beltegoed te zijn.

Île-de-Fedrun

 
querande zoutwinning

Thuisgekomen besloten we tot een proef. We meldden ons bij Vodafone.nl aan om in te kunnen loggen en activeerden onze telefoon om de toegangscode te kunnen ontvangen, die ons per SMS zou worden toegezonden. Daarna deden we onze telefoon uit en borgen hem op. Vervolgens, maandagmorgen 6 september 2010, waardeerden we ons beltegoed op met €10,00. De stand van onze rekening volgden we nu via de website met onze inlogcode.

Guerande:
zoutwinning

 
navigatie

Dinsdagavond, dus na nauwelijks twee dagen bleken we nog een beltegoed van €5,50 te hebben en de donderdag daarop nog een tegoed van 1 euro. Gemiddeld verdampt er dus sinds juli van dit jaar zo'n € 2,25 per dag van ons beltegoed bij Vodafone, totdat dit tegoed is gereduceerd tot een bedrag dat kleiner is dan de dagelijkse afschrijving.

Op onze vragen hieromtrent aan Vodafone kregen we tot nu toe geen antwoord!

 

Wil je de vorige aflevering nog eens bekijken,klik dan hier...